10 stycznia 1863 roku w Londynie oddano do użytku Metropolitan Railway czyli pierwszą na świecie pasażerską linię kolei podziemnej. Wydarzenie to zapoczątkowało nową epokę w historii transportu miejskiego i na trwałe zmieniło sposób funkcjonowania wielkich miast.

Pierwszy odcinek linii liczył około sześciu kilometrów i łączył stację Paddington (wówczas Bishop’s Road) z Farringdon Street. Trasa przebiegała pod centrum miasta i obejmowała m.in. stacje Baker Street, King’s Cross oraz Euston Square. Już pierwszego dnia z nowego środka transportu skorzystały dziesiątki tysięcy pasażerów, co potwierdziło ogromne zapotrzebowanie na szybki i niezależny od ruchu ulicznego system komunikacji.

Budowa Metropolitan Railway była odpowiedzią na narastające problemy komunikacyjne Londynu w połowie XIX wieku. Dynamiczny rozwój miasta, wzrost liczby ludności oraz koncentracja dworców kolejowych na obrzeżach powodowały paraliż komunikacyjny w centrum. Rozwiązaniem okazało się poprowadzenie kolei pod ziemią, głównie metodą tzw. cut and cover, polegającą na wykopaniu tunelu pod ulicą, a następnie jego przykryciu.

Pociągi kursujące na nowej linii były ciągnięte przez lokomotywy parowe, co szybko ujawniło problemy z wentylacją i komfortem podróży. Mimo tych niedogodności przedsięwzięcie okazało się sukcesem i z czasem linię przedłużono. A na początku XX wieku trasę zelektryfikowano. Dziś linia (nazywana potocznie Met) liczy 67 kilometrów długości i ma 34 stacje.

Otwarcie Metropolitan Railway uznaje się dziś za symboliczny początek metra jako nowoczesnego środka transportu miejskiego.

Informacje czerpałem ze strony: https://www.ltmuseum.co.uk/collections/stories/transport/metropolitan-line?utm_source=