3 stycznia 1661 roku w Krakowie ukazał się pierwszy numer Merkuriusza Polskiego Ordynaryjnego. Było to najstarsze znane periodyczne pismo drukowane w języku polskim.
Pełny tytuł brzmiał: Merkuriusz Polski: Dzieje wszytkiego świata w sobie zamykający dla informationey pospolitey. Pismo miało charakter tygodnika informacyjnego. Przekazywało czytelnikom wiadomości z kraju i zagranicy: relacje z wojen, informacje dyplomatyczne, doniesienia dworskie oraz wieści z najważniejszych ośrodków politycznych Europy.
Jego wydawanie wiąże się z kręgiem dworu króla Jana II Kazimierza. Periodyk miał nie tylko funkcję informacyjną, ale również polityczną: służyło kształtowaniu opinii publicznej i popieraniu planów wzmocnienia władzy królewskiej, w tym idei elekcji vivente rege.
Za redakcję odpowiadał Hieronim Pinocci, który był sekretarzem królewskim, natomiast drukiem zajmował się krakowski drukarz Jan Aleksander Gorczyn. Pierwsze numery ukazywały się w Krakowie, a później także w Warszawie. Łącznie wydano 42 numery, a działalność Merkuriusza Polskiego zakończyła się w lipcu 1661 roku.
Choć pismo istniało zaledwie kilka miesięcy, stanowi cenne źródło do badań nad mentalnością, polityką i komunikacją społeczną XVII-wiecznej Rzeczypospolitej.
Informacje czerpałem z: https://wilanow-palac.pl/pasaz-wiedzy/merkuriusz-polski-ordynaryjny-pierwsza-polska-gazeta-w-1661-r?utm_source=