16 sierpnia 1264 roku w Kaliszu książę wielkopolski Bolesław Pobożny wydał statut regulujący sytuację prawną Żydów mieszkających w Wielkopolsce.

Dokument określał prawa i obowiązki ludności żydowskiej. Gwarantował jej ochronę ze strony władcy, swobodę prowadzenia handlu i działalności kredytowej oraz odrębne sądownictwo. Regulował także zasady kontaktów między Żydami i chrześcijanami. Przewidywał kary za napady na Żydów oraz za zbezczeszczenie synagogi lub cmentarza. Przywilej składał się z 36 artykułów.

W 1334 r. statut został zatwierdzony przez Kazimierza Wielkiego. Z czasem jego postanowienia zaczęły obowiązywać na terenie całego Królestwa Polskiego. Następnie potwierdzali go kolejni władcy, a ostatnim z nich był Stanisław August Poniatowski w 1765 roku.

Statut kaliski przez kilka stuleci stanowił podstawę regulacji prawnego statusu Żydów w Polsce. Stał się również jednym z najważniejszych dokumentów w historii społeczności żydowskiej na ziemiach polskich.

Więcej informacji znajdziecie (łącznie z przekładem Statutu i tekstem oryginalnym) na stronach 55-70: https://bip.brpo.gov.pl/pliki/12108379880.pdf?

Zdjęcie: Muzeum Historii Żydów Polskich